دستای لرزونش را روی زانوهای خستش گذاشته و

 سرش رو پایین انداخته و گه گاهی سرش رو بالا میگیره و

 در حالی که نفس نفس میزنه به روبه روش نگاه می کنه!

یک جاده- یک خط ممتد در میانه ی آن و انتهایی نا پیدا در روبرویش...

سالهاست که میدود. با فریاد مرگ مادر بیوه اش دویدن را آغاز کرده و

 حال بعد از سالهاسختی و بی انتهایی, انتهایی نا خواسته  را برای خود

 جستجو میکند.

بعد از یک سقوط هیجان انگیز و شاد و فرود در میان جاده

در مقابل خود  تابلویی را مشاهده میکند که روی آن نوشته شده:

                                  .::خط پایان::.

                              به جهنم خوش آمدید!                                     

  برای چه قهقهه می زند او...؟

   برای که قهقهه می زند او...؟

   خورده است سیلی به روی  مادری

   بغض کرده , در بند همسری

   مادری از زخم مسمار, سینه اش سوخته

    ناجوانمردی چهره برافروخته

   سقط گشته جنینی پشت درب

  ناتوان گشته  ,دستان یک پدر

 آنطرف تر کودکی کز کرده است

 چشم در چشم پدر, بغض کرده است

  برای چه قهقهه می زند او ...؟

  برای که قهقهه می زند او...؟

  شاید ...نه...

  بیگمان به ابلیس لبخند میزند او...

 مدتی از ماجرا بگذشته است…

  مادری درحجره اش خوابیده است!

  حجره در شولای غم

  غم در چشم کودکی باریدن آغاز می کند ...

  با نگاهش التماس قلب بیجان می کند..

  ساعتی بعد ,مرگ در لبخند نمایان می شود...

   بعد ازآن تا ابد عدل تنها می شود...