مشکی ,قهوه ای ,قرمز ,  وباز مشکی و مشکی و .... ای وای, کسی جلو نمی

آید!!! سرمای عجیبی است . دستانش بی حس شده اند .آسمان دلش برای او

میسوزد.

چند خیابان بالاتر:

 سبز قرمز آبی زرد و باز قرمز و نارنجی و...هوا گرم است و هیچ کس دلش

برای کس دیگری نمی سوزد ,حتی برای آسمان !!!

به جای اول بر میگردیم:

باران اشک چشم پسرکی  با ابرهای آسمان همنوا میشود , بر بخت سیاه خود و

فرچه های کفاشی و...میبارد, شاید سیلی به راه افتد و اورا با خود به سرزمین

آرزوهایش ببرد. به جایی همچون چند خیابان بالاتر که کودکی  در مقابل نور

 رنگارنگ کادوئی هایش به دنبال بهترین هدیه تولدش میگردد.

                                                      کجا به سائل درگاه خویش ناز کنی

به حلقه حلقه ی ضریح تو چشم دوخته ام

                                                                    که قفل دل به کلید نگاه باز کنی